PassionOver90 Feyenoord uit: 18 mei 2003. De Kuip.
De Kuip was toen al één van de mooiste stadions van Nederland. Niet perfect. Niet comfortabel. Maar wel een stadion met karakter.
De echte oude garde herinnert zich nog de aankomst van vóór deze foto’s. Over het grote voorplein, zeecontainers bij de trappen om de uitsupporters en de thuissupporters te kunnen scheiden. De uitsupporters die door een haag van ME’ers en paarden over moesten steken naar het uitvak. De awaydays begonnen daar al vol met passie en strijd.
Op deze foto’s was de supportersbrug nog relatief nieuw, die geplaatst is voor het EK 2000. We kwamen nog gewoon met de trein. Bovenaan de brug stond de politie al klaar met hun cameras. We are no moviestars.
Toch gaf aankomen in De Kuip een gevoel van onoverwinnelijkheid. Op papier misschien niet terecht, want PSV had het in Rotterdam zelden makkelijk. Ook die middag niet. Feyenoord won met 3-1.
Maar soms vertelt een uitslag niet het hele verhaal.
Elf dagen later werd PSV kampioen. Niet in Eindhoven, maar via een remise in Groningen. De nederlaag in Rotterdam bleek uiteindelijk slechts een voetnoot in een seizoen dat met een schaal eindigde.
Het uitvak lag destijds nog waar een uitvak hoort te liggen: achter de goal. Midden tussen de geluiden van het stadion. Niet zoals tegenwoordig, hoog op de eerste ring weggestopt en ver weg van het veld achter een plexiwand.
Dat vak had overigens ook zijn eigen dynamiek. Vanuit de Feyenoord-vakken kwamen regelmatig aanstekers, bekers koffie, thee en pakjes drinken richting het uitvak gevlogen. Onder toeziend oog van de eigen stewards.
En eerlijk is eerlijk: wat naar binnen kwam gevlogen, vloog ook weer terug. Tenzij het een mooie aansteker was. Die verdween meestal in een jaszak als souvenir van de middag.
Voetbal was niet beter.Maar het was wel minder geregisseerd. Minder gecontroleerd. Minder steriel.
En precies daarom kijken we twintig jaar later nog steeds naar dit soort foto’s.
Niet voor de 3-1.
Maar voor alles daaromheen.
De brug. Het uitvak. De bakkies koffie door de lucht. De ME. De treinreis. En het gevoel dat je onderweg was naar iets groters dan alleen negentig minuten voetbal. PassionOver90
